Zabawa i dziecko to dwa nieodłączne elementy naszego świata. Ale dlaczego tak jest? Jakie jest znaczenie zabawy w życiu dziecka? Zapytałam o to Agnieszkę Plachę, znaną jako Pani Kredka, która będzie gościem na webinarze Inspirująych mam właśnie w temacie znaczenia zabawy w życiu dziecka. Cały wywiad przeczytacie poniżej!

1. Jak to się stało, że zaczęłaś pisać bloga z kreatywnymi zabawami dla dzieci?

To był proces… Pierwszego bloga założyłam dla siebie, jako baza/archiwum moich poczynań manualnych. Po czasie przekształcił się w typowego bloga DIY o bardzo szerokiej tematyce rękodzielniczej. Trzy lata temu postanowiłam zawęzić grupę moich odbiorców i skupić się na tematyce dziecięcej i tak powstał blog Pani Kredka. Dlaczego? Ponieważ zauważyłam, że rodzice szukają pomysłów na zabawy manualne z dziećmi. Blog jest poniekąd odpowiedzią na tę potrzebę. Poza tym w tematyce dziecięcej dobrze się czuję, a pomysły, które pojawiają się na blogu, testuję z moimi dziećmi.

2. Czy Twoje wykształcenie pomogło Ci w rozwijaniu bloga?

Z pewnością tak. Większość treści na blogu są to szczegółowe instrukcje DIY, z opisem i zdjęciami jak krok po kroku wykonać daną rzecz/zabawkę. Prowadząc warsztaty, dany temat (podobnie jak na blogu) muszę rozłożyć na etapy, aby każdy uczestnik niezależnie od stopnia zaawansowania dał radę wykonać rzecz, która jest tematem warsztatów. To doświadczenie pomaga mi w tworzeniu przejrzystych instrukcji DIY.

3. Dlaczego zabawa jest tak ważna w życiu dziecka?

To jest temat na książkę 🙂 Dla dorosłych zabawa kojarzy się z rozrywką, czasem z marnowaniem czasu. Dzieci natomiast poprzez zabawę poznają świat. Uczą się wielu potrzebnych rzeczy oraz kompetencji. Budując np. wieżę z klocków dziecko widzi, że ma moc sprawczą. Jeśli wieża na pewnym etapie runie – próbuje ułożyć ją jeszcze raz i jeszcze raz… szukając przyczyny i próbując nowych układów. Poprawia swoje błędy. Szuka różnych rozwiązań. Eksperymentuje. W zabawie z innymi dziećmi uczy się współpracy, sztuki negocjacji, rozpoznawania emocji innych… Trenowanie tych wszystkich kompetencji potrzebne nam jest w życiu dorosłym.

4. Czego na pewno nie polecasz podczas zabaw z dzieckiem?

Nie polecam ingerencji w pomysły dziecka. Oczywiście nie mam tu na myśli pełnej swobody w sytuacjach niebezpiecznych. Odwołując się do zabawy wieżą: nie narzucajmy dziecku, jak ma wyglądać. Nie uprzedzajmy faktów, np. że wieża zaraz runie, bo klocki są krzywo ułożone. Niech dziecko samo eksperymentuje i szuka odpowiedzi. Bądźmy obok, wspierajmy, czasem proponujmy, ale dajmy przestrzeń do działania.

5. Jak ułatwić sobie organizowanie zabaw dziecka?

Organizacja to kwestia mocno indywidualna, ponieważ każdy rodzic ma inne potrzeby i granice np. porządku. W ciągu dnia każda rodzina funkcjonuje inaczej. Poszczególne dzieci mają różne pasje i zainteresowania. Duże znaczenie ma także wiek dziecka. Moi synowie np. bardzo lubią klocki LEGO i mają ich sporo. Denerwowały mnie wiecznie walające się klocki i kłótnie, kto ma je sprzątnąć. Odkąd wysypują klocki na duży koc problem został rozwiązany. Po skończonej zabawie wsypują klocki z koca do pudła i porządek gotowy.
Często rodzice, z którymi rozmawiam, ograniczają zabawy plastyczne swoim dzieciom ze względu na brud i bałagan. W tym przypadku warto uczyć dzieci, że bawimy się w określonym miejscu. Warto mniejsze kartki (A4) kartki kłaść na podkładce, a prace wielkoformatowe wykonywać na szarym papierze rozłożonym na podłodze.
Większość maluchów uwielbia zabawy wielozmysłowe w kaszy, fasoli itp. U nas świetnym rozwiązaniem okazał się pojemnik na pościel z sypkim materiałem, dodatkowo położony na kocu. To tylko parę przykładów. Z doświadczenia wiem, że organizacja to proces dynamiczny 😉

6. Jak można zaangażować innych (np. partnera), by włączali się w zabawę dziecka, jeśli ono tego potrzebuje?

Myślę, że to dzieci mają swoje sposoby na angażowanie nas, rodziców 🙂
Często dzieje się to mimochodem, np. pisząc odpowiedzi na powyższe pytania, moje najmłodsze dziewczyny częstują mnie upieczonymi ciasteczkami (czyt. klockami) i filiżanką kawy „na niby”. Towarzyszą nam w codziennych obowiązkach – gotowanie obiadu, majsterkowanie w garażu itp. To, co dla dorosłych jest przykrym obowiązkiem, dla dzieci może być świetną i rozwijającą zabawą.

Strefa seksualna rozwija się jeszcze w życiu płodowym – czy tego chcemy, czy nie. Człowiek, czyli i dziecko, jest osobą seksualną. Rodzicom często trudno przychodzi to zaakceptować, a gdyby znali etapy rozwoju seksualności u dzieci, z pewnością łatwiej zrozumieliby zachowania dziecka i to, jak je chronić. Dlatego temat ten jest bardzo ważny i właśnie o rozwoju dziecięcej seksualności będzie webinar z Agnieszką Maliszewską, która zgodziła się również odpowiedzieć na kilka moich pytań.

1. Jak to się stało, że zainteresowałaś się seksuologią?

W zasadzie był to przypadek. Pracowałam w więzieniu i wprowadzono nowe przepisy dotyczące oceny możliwości pracy z osobami skazanymi za przestępstwa o charakterze seksualnym. Wówczas natychmiast poczułam, że muszę pogłębić swoją wiedzę z zakresu seksuologii – pracując z osadzonymi dużo czytałam, ale miałam wrażenie, że to wciąż za mało, by z czystym sumieniem zostawiać swoją pieczęć pod opinią psychologiczną przestępcy seksualnego. Zgłosiłam dyrekcji potrzebę podjęcia edukacji, dostalam dofinansowanie i szczęśliwa zamierzałam zajmować się wyłącznie seksuologią sądową. Na studiach jednak szeroko otwierałam oczy – zrozumiałam, że jedyną skuteczną drogą do spadku liczby przestępstw o charakterze seksualnym jest podjęcie dialogu z rodzicami. Musimy znaleźć się w sytuacji, w której dzieci oraz młodzież będą znały granice intymności, będą kochały swoje ciało, będą mogły otwarcie mówić bliskim o swoich doświadczeniach seksualnych (tych wczesnych typu pierwszy dotyk, pierwszy pocałunek, również miesiączka, polucje nocne czy nawet motylki w brzuchu), a w przyszłości będą otwarcie rozmawiać ze swoim partnerem czy partnerką o tym, czego chcą, a czego nie chcą. Dziś żyjemy w rzeczywistości, w której dzieci zakochują się w sprawcach przemocy seksualnej, młode dziewczęta nagrywają chłopcom filmy ze swoim nagim ciałem bądź odwrotnie – chłopcy wysyłają przez internet filmy przedstawiające ich masturbację. Stawiam śmiałą tezę, że aktualne sejmowe rozważania na temat zakazu edukacji seksualnej mają na celu ułatwienie niektórym księżom dalszego wykorzystywania dzieci oraz tuszowania tych zachowań (choć oczywiście zdaję sobie sprawę, że pedofile to nie tylko księża). Chyba sama rozumiesz… mogłabym tak pisać bez końca. Odkryłam to i już wiedziałam, że seksuologia na zawsze będzie stałym elementem mojej pracy – bez względu na to, czy wrócę do więzienia, czy nie.

2. Czy Twoje wykształcenie pomogło Ci w rozwijaniu tej wiedzy?

Och, to na pewno. Psychologię studiowałam na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, na Wydziale Filozofii Chrześcijańskiej. Na uczelni znacznie więcej uwagi poświęcono psychologii religii niż seksualności. Wydaje mi się, że przez kilka lat edukacji słowo seks padło tam zaledwie kilka razy. Niemniej jednak studia poszerzają horyzonty, dają otwartość. Uczą, co czytać i jak czytać. Wiedziałam, że mam braki w dziedzinie seksuologii, kupiłam kilka książek szanowanych autorów i nadrabiałam. A to, co się zadziało na studiach z seksuologii klinicznej, pozwoliło mi rozwinąć się w tej dziedzinie jeszcze bardziej, nauczyło terminologii, dało dużo wiedzy medycznej. Teraz marzę o kontynuacji edukacji w tej dziedzinie, ale jako mama malutkiego dziecka, muszę poczekać.

3. Dlaczego rodzice powinni wiedzieć, jak przebiega rozwój seksualności u dzieci?

Na to pytanie mogłabym odpowiadać bez końca. Pomijając to, co powiedziałam w odpowiedzi na pierwsze pytanie, chciałabym zauważyć również pozycję rodzica. Wszyscy rodzice konfrontują się z zachowaniami seksualnymi dzieci. Zawsze ponoszą w związku z tym jakiś koszt emocjonalny – boją się, martwią, złoszczą, dziwią, mają wyrzuty sumienia. A ja sprawiam, że to wszystko staje się łatwiejsze. Dzięki znajomości etapów rozwoju seksualnego dziecka, rodzicom łatwiej jest reagować w sposób konstruktywny, bez wyrzutów sumienia i obaw, że gdzieś popełnili błąd. Nie chcę dla mojej córki Polski, w której będziemy udawać, że dzieci mają między nogami ogórka i pomidora, a nastoletnia młodzież nie uprawia seksu. Dzieci mają unerwione narządy płciowe, a młodzież zakochuje się w sobie i doświadcza tej miłości. Powiedzmy to sobie głośno i dostosujmy się do rzeczywistości, a wyzwanie rodzicielskie stanie się znacznie bardziej rozwojowe.

4. Czego na pewno rodzice nie powinni robić, jeśli chodzi o sferę seksualności u dzieci?

Na pewno nie wolno nam zawstydzać dzieci. Bardzo często mylimy wstyd z intymnością i kiedy dziecko chowa się z nocnikiem, wołamy za nim „wstydzioch”. Tymczasem nasz mądry maluch właśnie dojrzewa do intymności, którą mamy obowiązek w nim rozwijać. Nie powinniśmy również oszukiwać dzieci, deprymować ich ciekawości słowami znaczącymi tyle, co „nie interesuj się”. Sztandarowym błędem jest jednak ciągłe upominanie dzieci za ich seksualność.

5. Jak chronić dziecięcą seksualność?

Edukować, edukować i jeszcze raz edukować. Budować poczucie własnej wartości dziecka oraz relację opartą na zaufaniu. Istnieje konstelacja potrzeb dzieci, których zaspokojenie sprawi, że wypadną spoza grupy ryzyka – nie daje nam to 100% pewności, że nasze dziecko nie stanie się ofiarą przemocy seksualnej, ale dotychczas nie wymyślono działań mogących nam tę pewność dać. Ważne jest również to, jaki stosunek do własnej seksualności będą prezentować rodzice – może czas zadbać o samego siebie? Swoje ciało, swoje poczucie własnej wartości?

Rodzicielstwo to nie tylko pielęgnacja dziecka i karmienie. Rodzicielstwo to obowiązek nieustannej, czyli wtedy, kiedy dziecko tego potrzebuje, pomocy w byciu niezależnym. I pomimo, że dziecko rodząc się, jest całkowicie od nas zależne, z biegiem czasu potrzebuje coraz więcej niezależności. Chce samo – samo się ubierać, samo się rozbierać. Samo jeść, samo tworzyć. Nie zawsze znaczy to oczywiście, że powinniśmy samo je zostawić i robić swoje, bo nasza obecność jest często dziecku potrzebna.

Niezależność, którą dziecko buduje, dotyczy przeróżnych sytuacji – również zrozumienia przez dziecko całkiem “dorosłych” spraw, jak kalendarz, jak kolejność ubierania się, jak plan dnia czy rodzinne obowiązki. Od początku warto dziecko włączać w te aktywności – żyć z dzieckiem, a nie dziecko obserwować. A życie z dzieckiem oznacza, że uczestniczy ono we wszystkich sprawach, w jakich może – od gotowania, poprzez sprzątanie i planowanie.

Jest to podejście Marii Montessori, jest to rodzicielstwo bliskości – tworzymy taką relację i takie otoczenie, które sprzyja rozwojowi dziecka. To działanie, które wspiera nasze dziecko, a przecież zawsze chcemy wspierać je jak najlepiej. Warto wykorzystać możliwość, by nasze dziecko czuło się samodzielne i niezależne, kiedy ma właśnie taką potrzebę.

Jak przygotować otoczenie, by dziecko mogło stawać się coraz bardziej samodzielne?

Oprócz dostosowania mebli, miejsc wspólnych i takich, z których chcemy, by dziecko korzystało, możemy wspomóc dziecko udostępniając proste rysunki, które przydadzą się szczególnie nieczytającym dzieciom, a i czytającym sprawią przyjemność. Rysunki czytelne, proste, które mogą być okazją do zabawy, a jednocześnie są bardzo komunikatywne, jeśli chodzi o przekaz. Takie rysunki stworzyła Mariola Olkowicz z Rysunkowomi – jest to baza rysunków dla rodziców „Rysunkowy świat dziecka, czyli pomoce wizualne wspierające rozwój i samodzielność dzieci”. Ta baza to wielkie ułatwienie dla rodziców, którzy chcą wprowadzić pojęcia i działania, pozwalające dzieciom zdobyć niezależność:

• kalendarz – czyli pojęcia wczoraj, dzisiaj, jutro, za tydzień itp., dni tygodnia, miesiące – związane z ważnymi uroczystościami czy wydarzeniami
• plan dnia – aby dziecko zaczęło rozumieć, czego może się spodziewać w danym dniu
• przygotowania do szkoły – aby dziecko nie zapomniało, kiedy ma wziąć do szkoły konkretne przedmioty
• kolejności czynności – na przykład podczas wieczornego rytuału takie obowiązki jak mycie zębów, skorzystanie z toalety, przyjemność przeczytania książki przez rodzica – dziecku łatwiej przygotować się do spania, jeśli wie, co go czeka
• podziału obowiązków – jeśli wprowadzamy już konkretne obowiązki, to warto to sygnalizować obrazkiem w danym dniu
• planowaniem – jeśli chcemy wprowadzić czas dla siebie, możemy pomóc w zaplanowaniu czynności, którymi dziecko może w tym czasie się zająć
• porządku w szafie i szafkach – dotyczy to ubrań, ale może również dotyczyć zabawek i materiałów plastycznych – dzięki prostym ikonom, dziecku łatwiej zapamiętać, co gdzie się znajduje i łatwiej odłożyć na miejsce, czy czegoś poszukać
• nieograniczona możliwość zabawy rysunkami – a ogranicza nas tylko wyobraźnia!

Czym jest baza rysunków dla rodziców?

„Rysunkowy świat dziecka, czyli pomoce wizualne wspierające rozwój i samodzielność dzieci” to jest zestaw ponad 200 gotowych rysunków, zawierających ikonki z dziesięciu kategorii: Ubrania, Zabawki, Obowiązki domowe, Plany podstawowe, Zajęcia dodatkowe, Ludzie, Przybory szkolne, Transport, Kalendarz, Zdrowie.

W pakiecie podstawowym są one w formie pdf-ów w 3 różnych rozmiarach: 2,5 cm, 5 cm i 10 cm – czyli każdy rysunek jest w 3 rozmiarach, więc możesz dopasować rysunki do swoich zamierzeń.

W pakiecie edytowalnym, oprócz pdf-ów otrzymujesz również wersję w png, czyli możesz zmieniać rozmiar rysunków, przygotować przeróżne karty pracy z rysunkami, zabawy i ćwiczenia.

Ja kupiłam wersję właśnie w png, bo miałam dużo pomysłów na to, by zrobić z nich zabawy i ćwiczenia dla moich córek. Te rysunki dają naprawdę nieograniczone możliwości, a przy tym są estetyczne, pasują do siebie i nadają wszystkim pracom spójność, bez niepotrzebnych rozpraszaczy. Skupiają się na tym, co najważniejsze, a jednocześnie można pokolorować lub ozdobić je tak, jak dziecko chce.

Dlaczego warto wspierać rozwój niezależności u dziecka?

Umiesz rysować? Narysuj dziecku i korzystaj z tej formy pomocy. Nie umiesz rysować, albo nie masz czasu? Skorzystaj z propozycji Marioli, bo to jest inwestycja, która wielokrotnie Ci się zwróci w zaoszczędzonym czasie. Wydrukujesz i działasz – krok po kroku pomagając dziecku w zrozumieniu działań w Waszej rodzinie i na świecie. Od ogółu do szczegółu. A te szczegóły dają dziecku poczucie sprawczości, rozumienia i działania. Pielęgnują w nim branie odpowiedzialności za swoje ubrania i rzeczy. Dają przestrzeń na to, by wiedziało, co ma zrobić – a jak to zrobi, to jest już jego osobisty wybór.

Każde dziecko chce być częścią rodziny i wnosić swój wkład w życie rodzinne. Umożliwiając mu zrozumienie mechanizmów codziennych i tych specjalnych wydarzeń, włączamy go w życie, zanurzamy w codzienności, dając narzędzie, które z łatwością pozwoli mu się w tej codzienności poruszać.

Jak rysunki mogą wspomóc komunikację i rozwój mowy?

Takie niewielkie rysunki są niesamowitym zaproszeniem do rozmawiania – o tym, co było, o tym, co będzie. Wspomagają proces myślenia, orientacji w upływającym czasie. Ale istnieje również baza rysunków, która jeszcze bardziej pomaga wykształcić głoski, dźwięki – w terapii logopedycznej. “Rysunkiem i słowem kształtuję wymowę. Pomoce logopedyczne wspierające komunikację i mowę dzieci” to baza nie tylko dla logopedów, ale również i rodziców, którzy chcą się zaangażować w twórczą i edukacyjną zabawę z dzieckiem. Bo nie od dzisiaj wiadomo, że zabawa wspiera naukę szczególnie tych dziedzin, które są dla dziecka trudne. Jeśli potrzebujesz wsparcia również w tym zakresie, polecam Ci również tę bazę, gdyż daje ona narzędzia do ćwiczenia: onomatopei, wyrazów dwu- i trzysylabowych, utrwalanie głosek [w] i [wi] oraz [f] i [fi], utrwalanie głoski [s], materiał wyrazowy do rozwijania mowy dziecka. Dodatkowo przygotowanych jest 7 gier logopedycznych do wydrukowania, a gry to jak wiadomo nie tylko atrakcyjna nauka, ale też świetnie spędzony czas z rodziną.

Gdzie zdobyć bazy rysunków dla dzieci?

Obie bazy rysunków dla dzieci są dostępne u Marioli Olkowicz z Rysunkowomi – ona je stworzyła, ale przed ostateczną wersją przetestowała z rodzicami lub logopedami obie bazy, dlatego polecam Ci sprawdzony produkt. 

Mariola przygotowała również swoje inspiracje i dzieli się z nimi w poradnikach do baz.

Jeśli chcesz kupić bazę rysunków, to najlepiej zrobić to 28 października, gdyż wtedy Mariola obniża cenę w swoim sklepie i po naprawdę niskiej cenie za tę jakość te bazy będzie sprzedawać. Ale uwaga! Tylko w tym jednym dniu!

Jeśli kupisz bazę dla rodziców poprzez ten link: https://www.rysunkowomi.pl/rysunkowy-swiat-dziecka/?wpam_id=4 (który jest linkiem afiliacyjnym), to zdobędziesz dodatkowo to, co przygotowałam do bazy dla rodziców, czyli:

• Gry i zabawy do do bazy rysunków dla rodziców „Rysunkowy świat dziecka, czyli pomoce wizualne wspierające rozwój i samodzielność dzieci” z www.rysunkowomi.pl – znajduje się tu 40 zabaw z wykorzystaniem rysunków z tej bazy oraz 8 gier z wykorzystaniem rysunków – razem 36 stron z inspiracjami!
• miniporadnik “3 sposoby na planowanie, kiedy planowanie nam nie wychodzi”

Zatem: już 28 października 2019 na hasło: INSTAGRAM będziesz miała 50% i dodatkowo na hasło: INSPIRUJACEMAMY zdobędziesz 5% zniżki oraz wszystkie materiały, które przygotowałam do baz! (Pamiętaj, by najpierw wprowadzić kod INSTAGRAM, a potem drugi kod INSPIRUJACEMAMY).

Baza rysunków dla rodziców i nauczycieli: https://www.rysunkowomi.pl/rysunkowy-swiat-dziecka/?wpam_id=4

Baza logopedyczna dla logopedów i rodziców: https://www.rysunkowomi.pl/pomoce-logopedyczne-do-wydruku/?wpam_id=4

Warto skorzystać! Jeśli kiedyś zastanawiałaś się nad tą bazą, to tym razem nie przegap takiej okazji! Dodatkowo otrzymasz moje materiały, które ułatwią Ci jeszcze bardziej skorzystanie z rysunków!

Nie zawsze jest łatwo wprowadzać dziecko w nasz uporządkowany świat, w naszą uporządkowaną szafę. Ale z drugiej strony każde dziecko przechodzi etap chęci stanowienia o sobie, również w kwestii ubrania. Jak to wszystko połączyć, by nie frustrować się, tylko żyć spokojnie i towarzyszyć dziecku w jego rozwoju? Na pomoc przychodzi Mariola Olkowicz, która pomaga w takiej sytuacji (i nie tylko) swoimi rysunkami. Oto mój wywiad z Mariolą:

1. Jak to się stało, że zainteresowałaś się rysunkami dla dzieci?

Z tym wiąże się pewna historia i nie było to takie proste. W skrócie to moja koleżanka, która odwiedziła mnie rok temu, gdy zobaczyła plany rysunkowe mojego syna, to powiedziała, abym ja stworzyła gotowe rysunki do planów dla rodziców, którzy sami nie chcą rysować. Ale ja wtedy uważałam, że nikt tego nie kupi i o tym pomyśle zapomniałam i wróciłam do niego pół roku później w wyniku kilku innych wydarzeń. Po prostu połączyłam kropki i zaczęłam słuchać ludzi ;). Na początku chciałam stworzyć bazę gotowych rysunków dla szkoleniowców, a stworzyłam dla rodziców dzieci w wieku 2-8 lat ;).

2. Czy Twoje wykształcenie pomogło Ci w rozwijaniu tych umiejętności?

Nie, kompletnie nie pomogło. Choć uważam, że dobrze, że poszłam na studia, bo uczestnicząc w organizacjach studenckich, nauczyłam się wielu umiejętności.

3. Dlaczego warto stosować Twoje rysunki, organizując szafę dziecka?

Moje ikonki z ubraniami pomagają dzieciom odnaleźć swoje ubrania, odłożyć je na miejsce, co sprzyja porządkowi w szafie. Te ikonki można także wykorzystać przy nauce samodzielnego ubierania się, aby stworzyć checklistę z ubraniami, które dziecko powinno po kolei nałożyć rano lub na dwór.

4. Czego na pewno nie polecasz podczas wprowadzania rysunków w szafie dziecka?

Aby rodzic wszystko robił za dziecko. Powinniśmy się starać, aby dziecko (w miarę swoich możliwości) jak najwięcej robiło przy tych rysunkach: szukało, wycinało, przyklejało itp.

5. Jak ułatwić sobie korzystanie z wszystkich Twoich rysunków?

Do mojej bazy rysunków jest dołączona „Pigułka inspiracji”, w której znajdują się podpowiedzi, do czego konkretnie wykorzystać moje rysunki. Warto ją przeczytać przed wydrukowaniem rysunków.

Po dłuższej przerwie wracam do bloga, wracam do kalendarza i rozkładu jazdy na kolejny miesiąc 🙂 Jesteś ciekawa, co przygotowałam? Oto wydarzenia i zapowiedzi!

WEBINARY:

W czerwcu spotkamy się na dwóch webinarach z moimi gośćmi: Anną Żakiewicz oraz Mariolą Olkowicz. Oto szczegóły webinarów:

Anna Żakiewicz – znana jako Dolores, która jest mamą 10-letniej Oli i prawie 5-letniego Dawida, macochą 22-letniego Adriana, socjologiem, pracownikiem socjalnym, tłumaczem języka migowego oraz certyfikowanym edukatorem pozytywnej dyscypliny z akredytacją Positive Discipline Association. Prowadzi fanpage i stronę Relacja-pozytywnasytuacja Brzmi nieźle? 
A tytuł webinaru to „Jak stres wpływa na relację z innymi”. Bo przecież wpływa, chyba każdy to odczuł. Zainteresowani? Bo ja tak! Bo pomimo, że wciąż staram się być świadoma tego, co się ze mną dzieje; że staram się przewidywać problemy, rozładowywać sytuacje stresowe, to i mnie stres nie omija. I on wpływa na relację z bliskimi, a czasem i niezbyt bliskimi ludźmi.
Jesteśmy tylko ludźmi, ale jako ludzie możemy być coraz bardziej świadomi swoich ograniczeń i swoich możliwości. I warto o tych możliwościach słuchać!

Chcesz zapisać się na webinar? Zapisz się na listę „Inspirujących mam”: https://inspirujacemamy.pl/zapisz-sie/

Mariola Olkowicz w rysunkowy sposób przedstawia wiedzę innych, tworząc od kilku lat notatki wizualne oraz infografiki.
W ostatnich miesiącach swojej pracy skupiła się na ułatwieniu życia dzieciom i ich rodzicom/opiekunom. Sama jest mamą dwójki dzieci: Piotrusia (4,5 roku) oraz Tomka (15 miesięcy).

Webinar „Porządki w szafie dziecka: nauka samodzielnego ubierania się, metoda KonMari i zastosowanie przy tym ikonek” odpowie na pytania: Jak nauczyć dziecko samodzielnego ubierania się? Jak utrzymywać porządek w szafie, mając małe dziecko? Jak sprawdza się przy tym metoda KonMari?

Chcesz zapisać się na webinar? Zapisz się na listę „Inspirujących mam”: https://inspirujacemamy.pl/zapisz-sie/

INNE  WYDARZENIA:

W czerwcu będzie można również zapisać się do Klubu Inspirujących mam, który będzie miał premierę pod koniec miesiąca. Co to będzie za Klub? Na jakich zasadach będzie działał? Jaką wartość wniesie do Twojego życia? Na te i inne pytania odpowiem wkrótce we wpisie na blogu, a informacje będą się pojawiać i w grupie na Facebooku, i w newsletterze. Dlatego warto być częścią Inspirujących mam!